دهم ابان ماه ۴۰۳

چند ماه دیگه امسال هم مثل هر سال تموم میشه و من میمانم و یک عالمه دلتنگیمن میمانم و یک عالمه حسرتمن میمانم و یک دنیا بغضبغض از این دنیا از مردمانش از نامردی از بی وفایی از بی اعتمادیخیلی سال الکی نشستم و ساختم و ساختم تا اینکه با یک چشم به هم زدن نابود شدچه عشق قشنگی رو تجربه کردم اون ده یازده سال برام خیلی مقدس بود و هست.من هنوز به یاد گذشته اشک میریزم و غبطه میخورم که چرا نابود شدکی باعثش بود چی باعث شد.من که ادم رفتن نبودم من که رفتن رو بلد نبودم مگه کم بهانه واسه ماندن بود که سر کوچکترین مسئ